BİRİNİZ AŞK’MI DEDİNİZ?
Uzun zamandır yoktuk değil mi? İş,ev,sosyalleşmek derken bir de baktık ki yine bir şey eksik.Ve yine aynı şey eksik…
Evet evet duyuyorum serzenişlerinizi,hatta çığlıklarınızı aşk,aşk diye Bende aynı şekilde bağırıyorum çokça uzun bir zamandır. Hasret kaldım gözlerinin rengine mısralarındaki gibi.
Kadın,erkek ve aşk.İşte size doğanın en basit kanunu.Kimilerine göre aşk platonik olmalı,kimilerine göre ise sınır tanımadan yaşanmalı.Herkese göre değişir tabi bu durum.Bana soracak olursanız,kesinlikle karşılıklı yaşanmalı derim.Düşünsenize birinden hoşlanıyorsunuz ama ona kesinlikle belli etmiyorsunuz,edemiyorsunuz.Tam platonik hep platonik durumu.Kimbilir beklide oda size karşı hiss_i vukuatta aynı durumdadır.Ama ondan da tık yok.Aman Yarabbi ne kadar sancılı,ne kadar boğucu bir vaziyet!!!! Ne olursa olsun bir şekilde belli etmeli her iki tarafta. Kaybedecek bir şey olacağına hiç inanmıyorum ben. En fazla bir müddet unutmak için çaba sarf edersiniz, biraz üzülürsünüz ama çok değil. Ne de olsa yaşanmışlık yok ki fazla. Gurur diyorlar bazen. Bu da tartışmaya açık derim. Erkekleri bilmem ama kadınlarda iki çeşit gurur vardır.Biri kişisel herkeste olması gereken gurur,diğeri kadınlık gururu.Eğer aşıksanız ve söylemek istiyorsanız gurur falan bahane,aynı maksat sohbet kahve bahane gibi.Ya söylediğinizde kazanacaklarınız.Bir düşünsenize.Ya da düşünmenizi tavsiye ederim.Ben düşünüyorum da heyecan verici kesinlikle.Gerçi söylüyorum bunları ama sen ne durumdasın diye sorduğunuzu duyar gibiyim )
Ben nicedir uzağım aşka da, aşık olan bana da.Bende mi kaynaklanıyor, karşımdakilerden ki bir türlü çözemedim.Arasında gidip geliyorum.Ama aşka aşık bir kadın olarak benim aşktan bu kadar uzak kalmak canımı sıkmıyor da değil.Napalım insanın her istediği her zaman olmuyor.Gerçi şu aralar biraz kalp çarpıntılarım var ama belli belirsiz.Çok heyecanlanma diyorum kendime.Biliyorum da sonunu Çevremdekilere hep söylüyorum,eğer elinizi tutan,sizi dinleyen,omzuna yaslandığınız,dudaklarına değdiğinizde dünyanızı unuttuğunuz biri varsa hayatınızda aman ha dikkat kaybetmeyin. En azından kaybetmemek için elinizden ne geliyorsa yapın.Çünkü Geri dönüşü olmuyor çoğu zaman. Çok sevdiğim anneannem vakti zamanında şöyle demişti “Gökte nikah kıyılmadıkça, yerde kıyılmazmış”.Canım anneanneciğim ne nikahı, ne evliliği. Gökte sevgili bulmak, birlikte olmak kıyılmadıkça, yerde kıyılmazmış” diyorum ben bu zamanda. ehh nede olsa söylemlerde zamana göre değişiyor. Tıpkı bizlerin zamana ayak uydurabilmek için değişmemiz gibi, ya da değişmeye çalışmamız gibi.
Bazen düşünüyorum da,aşkın,sevginin gücünü görmeyi engelleyen hangi perdeler,karartılar var önümüzde.İş stresi,manevi sorunlar,onlar,bunlar,şunlar.Ben mi yanlış hatırlıyorum acaba.Eskiden sıkıntılarımız,üzüntülerimiz varken paylaşmak için koştuğumuz ilk insan olurdu sevdiğimiz erkek ya da kadın.Yanlış mıyım?Öyleyse lütfen uyarın beni.Sen hangi zamanda yaşıyorsun onlar nerdeyse masallarda kaldı tarzında…. Şimdi ise ilk kaçtığımız insan oluyor sevgilimiz.Cevap hep aynı “yalnız kalmak istiyorum,tek başıma çözmek istiyorum..” Pehhh ne kadar anlamsız geliyor bana anlatamam size. Ben hala büyük bir inatla sarılmak istiyorum ona.Paylaşmak için,yükünü hafifletmek için ya da kendimi iyi hissetmek için.
Ve tabi ki hala inatla o aşkı aramaktayım. Hiç ümidimi kaybetmeden. Kimbilir belki bir gün bulurum. Eğer bulamazsam, hayıflanacağımı sanmıyorum.geçen zamana bakıp,uğraştım ama olmadı diyebileceğim. Keşkelerim olmadan….
Her zaman aşka,aşık insanlara inanmanız dileğiyle….
Sevgilerimle.
Didem&Bonbon
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder